Ik als partner‎ > ‎

Mag ik mijn partner geloven als die ontkent?

Ben ik ook verantwoordelijk?
Vanuit de hulpverlening wordt vastgesteld dat er regelmatig sprake is van (gedeeltelijke) ontkenning bij plegers van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Anders gezegd is het niet uitzonderlijk dat je partner (deels) ontkent wat er ‘mogelijk’ is gebeurd. Soms bestaat er heel wat onduidelijkheid over de vraag of het seksueel grensoverschrijdend gedrag werkelijk heeft plaatsgevonden. Soms is men betrapt of veroordeeld. 
Iedereen heeft recht op verdediging. Ontkenning van een beschuldiging kan daar een onderdeel van zijn. Als partner kan je hier tevens verschillende posities tegenover aannemen. Er zijn partners die het seksueel grensoverschrijdend gedrag niet in twijfel trekken en er zijn partners die de ontkenning steunen. 
Letter H
Het is natuurlijk je recht om je partner te geloven en dan ook zijn of haar standpunt te steunen. Het kan een teken van vertrouwen zijn. Het blijft echter belangrijk alle argumenten, standpunten, beschuldigingen,… in rekening te brengen. Dat is niet gemakkelijk. Het raakt jezelf wanneer jouw partner wordt beschuldigd van gedrag dat je zelf afkeurt. Wanneer je de ontkenning steunt, bestaat de kans dat je partner niet gaat inzien wat hij of zij mogelijk verkeerd heeft gedaan. 
Uit ervaring binnen de hulpverlening blijkt dat een pleger in een eerste reactie soms ontkent. Dit kan een tijdje aanhouden. Wanneer je partner echter in een vertrouwelijke omgeving kan spreken, groeit ook de kans dat er meer duidelijkheid komt. Zo kan hij of zij na maanden van ontkenning alsnog het gestelde seksueel grensoverschrijdend gedrag erkennen en bespreken. Op dat ogenblik komen er meer mogelijkheden tot het helpen voorkomen van een herval tot seksueel grensoverschrijdend gedrag.
Letter H
Het kan dat je partner vals wordt beschuldigd. In zo’n geval stellen er zich ook tal van vragen. Hoe kan je daarmee omgaan? Wat als mijn partner ten onrechte wordt beschuldigd?