Ik als partner‎ > ‎

Heb ik gefaald als partner?

Ben ik ook verantwoordelijk?
Met deze belangrijke vraag stellen partners zichzelf als persoon in vraag. Het gaat hier niet onmiddellijk over de vraag “Ben ik mede schuldig aan de feiten?”. Het gaat in eerste instantie over een fundamentele twijfel over zichzelf: “Wie ben ik als partner geweest?” en “Was ik wel een goeie partner?”.
Deze twijfel situeert zich dan op verschillende gebieden zoals onder andere:
  • Seksualiteit (“Heb ik hem/haar genoeg bevredigd?”, “Had hij/zij niet genoeg aan mij alleen?”)
  • Geaardheid (“Ben ik wel vrouwelijk (of mannelijk) genoeg?”)
  • Uiterlijk (“Was ik niet mooi genoeg?”, “Was ik te dik?”)
  • Zorg voor elkaar (“Heb ik niet genoeg aandacht gegeven?”, “Kon ik niet lekker koken?)
Letter K
Kortom, deze belangrijke vraag toont aan dat partners van plegers van seksueel grensoverschrijdend gedrag aan zichzelf twijfelen tot in het diepste van hun zijn. Het doet hen twijfelen over wie ze zijn en wat ze voor iemand anders betekenen (of hebben betekend). De hele identiteit (wie ze tot nu toe waren) staat op losse schroeven. Het gevaar bestaat erin dat ze zichzelf ook gaan vergelijken met anderen (“Anderen zijn mooier, liever, slanker,… dan mij.”). Zo kunnen bovendien sterke gevoelens van onzekerheid en minderwaardigheid de kop op steken.
Deze reactie van zichzelf fundamenteel in vraag te stellen is echter een normale reactie op een abnormale situatie. Uiteraard is het antwoord “nee”. De dader blijft steeds verantwoordelijk voor zijn gedrag. En net daarom is het stellen van deze vraag niet helpend, hoewel ze vaak gesteld wordt en het belangrijk is dat deze vraag wordt beantwoord. Een vraag die wel kan helpen is: “Hoe kan ik na wat er gebeurd is opnieuw vertrouwensvol en zeker een relationeel leven opbouwen?”